Samen meer ruimte, verbinding en innerlijke rust

Luister naar je kind, oprecht en zonder oordeel. Leg de telefoon weg als je kind iets wil vertellen, zet de tv uit. Wat heeft je kind nodig? Probeer je in te leven. Geef je kind de ruimte om zichzelf te mogen zijn. Benoem dat je er bent voor je kind, ook als ze zich boos voelen. Verifieer regelmatig of wat jij denkt over je kind (bijvoorbeeld de behoeftes) wel echt klopt of dat je zelf iets hebt ingevuld. Geef je kind het gevoel dat het volledig veilig is om zichzelf te kunnen en mogen zijn. Blijf in verbinding.

Kinderen hebben behoefte aan structuur. De mate van structuur is per kind anders en het is belangrijk dat ze weten wat de regels zijn. Binnen welk kader mogen ze zich bewegen? Wat zijn jouw grenzen? Je kunt samen regels opstellen die jullie beiden belangrijk vinden. Daarnaast kan voor sommige kinderen een dagplanner prettig zijn, zodat ze weten waar ze die dag aan toe zijn.
En leg je kind vooral ook niet te veel aan banden. Een kind hoort zichzelf te kunnen ontdekken en dit gaat met vallen en opstaan. Het is niet aan jou om (spreekwoordelijk gezien) bovenop je kind te gaan liggen om te voorkomen dat het gekwetst wordt. Dit hoort bij het leven. Laat je kind dus ook léven.

Kinderen laten zien wat er in henzelf leeft, maar ook wat bij de ouder nog onverwerkt is.

Wanneer het gedrag van je kind je diep raakt, is dat geen toeval. Het is geen teken dat je iets fout doet, maar een uitnodiging om naar binnen te keren.

Wat je raakt, wijst vaak op een ervaring, gevoel of patroon dat ooit geen ruimte heeft gekregen.
Door dit te erkennen, ontstaat er beweging, niet alleen in jezelf, maar ook bij je kind.

Het is belangrijk dat wat je zegt overeenkomt met hoe jij je voelt. Een kind voelt feilloos aan als dit niet overeenkomt en dit kan er voor zorgen dat ze niet durven te vertrouwen op hun eigen gevoel. Bijvoorbeeld: niet zeggen dat er niks aan de hand is terwijl je je eigenlijk boos of verdrietig voelt. Benoem kort wat er aan de hand is en hoe je je voelt. Een kind mag best zien en horen dat je als ouder verdriet hebt. Sterker nog: dit helpt hen alleen maar in hun eigen gevoel. En wees ook congruent over bijvoorbeeld je grenzen. Als je zegt dat je kind echt nog maar 5 minuten op de tablet mag, maar dat je ergens al voelt dat je het ook wel prima vindt als het 30 minuten duurt, dan ben je niet congruent. Een kind gaat je op zo’n moment uittesten, want die voelt en pakt de ruimte. 

Help je kind om zichzelf te ontdekken. Wat vindt hij of zij belangrijk? Stel je daar voor open, want dit kan anders zijn dan wat jij zelf belangrijk vindt. Probeer daarnaast bij een probleem/uitdaging niet direct in de oplossingsmodus te schieten. Laat je kind meedenken over een oplossing. Als er niks komt dan kun je een paar voorbeelden geven waar je kind uit kan kiezen. Op deze manier geef je je kind het vertrouwen dat zijn of haar mening er toe doet. 

Gun je kind (en jezelf) de ruimte om emoties te doorvoelen. Bijvoorbeeld: niet sussen als een kind verdriet heeft. Emoties mogen gevoeld worden. Tuurlijk kun je wel troosten als dat de behoefte van het kind is. Doorgaans huilen ze 5 minuten oprecht. Als het langer duurt dan wordt het veelal ‘blijven hangen in de emotie’ en dan kun je ze liefdevol afleiden. Bij boosheid hebben ze ook de ruimte nodig. Probeer op een rustig moment samen te bespreken op welke manier het kind de boosheid kan uiten. Bijvoorbeeld door in een kussen te slaan, op de trampoline te springen, een rondje te rennen in de tuin, door een rietje te blazen in een glas water of gewoon even te knuffelen. Je kunt hier samen een lijst van maken en op het moment dat het kind zich boos voelt, verwijzen naar de lijst. Ook de emotie ‘bang’ mag er zijn. Probeer het niet af te zwakken door te zeggen ‘het is niet eng’. Misschien voor jou niet en voor je kind wel. Maak het bespreekbaar en probeer de angel er uit te halen. Beweeg mee met je kind. Óók als het gaat om een denkbeeldige draak onder het bed. Deze kun je bijvoorbeeld samen het raam uit jagen of je maakt er een vrolijke draak van. (Dit kun je heel leuk doen door het helend te tekenen. Dan tekent je kind eerst de boze en enge draak en daarna maakt je kind er een vriendelijke draak van die hem helpt om te slapen). Je kunt ook kleuren aan de emoties koppelen en zo heel gericht oefeningen doen. Mail me gerust als je meer informatie wilt.

.

En last but not least…. je helpt je kind het beste door zelf lekker in je vel te zitten. Op het moment dat jij je niet fijn voelt, dan voelt je kind dit ook en die reageert. Hoe vrijer jij bent van jouw pijnen, klachten en lasten, hoe vrijer jouw kind zijn of haar eigen leven kan leven.