Welke les mag jij leren?
Wat komt er bij jou op als je denkt aan spiritualiteit? Spiritualiteit is voor veel mensen anders. Zo zijn er zat mensen die het ‘zweverig gedoe’ vinden. Het is tenslotte niet wetenschappelijk onderbouwd en dat is toch iets dat veel mensen nog als ‘echt’ zien en waar ze op durven te vertrouwen. Terwijl er zó veel is dat nog niet wetenschappelijk bewezen is. En wanneer is iets eigenlijk wetenschappelijk bewezen? Moet het zichtbaar en tastbaar zijn, en anders is het er niet dus bestaat het niet?
Ik zie spiritualiteit vooral als een manier om in contact te komen met jezelf. Volledig in verbinding. Bij jezelf voelen wat gevoeld mag worden, wat gezien wil worden. Zonder oordeel. Je gevoelens mogen er zijn, je bent je emotie niet, je hebt je emotie. Je kiest zelf hoe je hier mee omgaat. Spiritualiteit in mijn ogen is er -zijn-, in het moment. Je eigen verantwoordelijkheid nemen voor het leven dat je leidt. Alles wat je nodig hebt, dat zit van binnen. Je hoeft er ‘alleen maar’ verbinding mee te maken. En ja, ik geloof ook dat er meer is dan alleen hetgeen dat zichtbaar is.
Verbinding maken, dat is nog behoorlijk lastig! Je zult merken dat eerst je ego zich er mee gaat bemoeien. Want het wordt vaak allemaal wel eng, als je diep naar jezelf gaat kijken. Soms is het makkelijker, en vooral veiliger, om de ‘schuld’ bij een ander te leggen. Zo hoef je zelf niet kritisch naar jezelf te kijken, maar laat je het lekker bij een ander. Ik kan je echter vertellen.. je zult de confrontaties tegen blijven komen, net zo lang tot je de boodschap begrepen hebt en naar binnen keert om het te helen.
Zo heb ik al mijn hele leven situaties waarin in mijn ogen mij onrecht wordt aangedaan. Van kleine dingen als iets willen kopen en dan ineens meer moeten betalen dan op het prijskaartje staat, tot je aanmelden voor een opleiding en er dan achter komen dat er een hele andere inhoud gegeven wordt dan waar je je voor ingeschreven hebt, tot het boeken van een rondreis in een ver land en er later achter komen dat één accommodatie in the middle of nowhere niet geboekt is en de reisorganisator letterlijk zegt ‘dat is niet mijn probleem’. En zo kan ik nog tal van voorbeelden opnieuwen. Ik heb bijna altijd wel ‘iets’. Eerst dacht ik; ‘Zie je wel, moet mij weer overkomen’.
Maar daar gaat het mis. Want 1. je roept het op je af als je er zo in staat, en 2. waarom overkomt het mij steeds..? Misschien wel omdat er een les in zit wat ik mag leren? Ik ben dit voor mezelf gaan uitzoeken. Ik ben door middel van zelfreflectie, meditaties, oefeningen erachter gekomen dat ik de lat voor mezelf sky high leg, en op de een of andere manier altijd zo weet te draaien dat ik mezelf de schuld geef als er iets niet goed is gegaan. Want dan zal ik het wel niet goed geregeld hebben. Daarnaast ben ik er achter gekomen dat het deels aan de opvoeding en uit het familiesysteem komt: leven volgens de regels. Niet uit de ban springen en óók vinden dat een ander zich aan regels moet houden. Omdat me dat een veilig gevoel geeft. En dus beweeg ik me in alle mogelijke bochten, plan ik, regel ik, probeer ik escalaties te voorkomen, om ervoor te zorgen dat de situatie onder controle blijft, want dat is veilig. En tja, dan gebeuren er dus steeds dingen waardoor ik de controle kwijt ben, als me dus voor mijn gevoel onrecht aangedaan word, en dan raakte ik van slag.
Dus wat ik ben gaan doen is op het moment dat ik de emotie van het onrecht weer voelde, het heel bewust laten komen en voelen. Zonder oordeel. Zie ook de andere blog die ik hierover heb geschreven. Nu ik weet waar het vandaan komt én de emotie heb kunnen laten stromen, heeft me dat ruimte gegeven om in het vervolg anders met de situatie om te gaan. Een stuk bewustwording. Niet dat ik nu ineens alles accepteer, dat hoeft ook helemaal niet. Maar het raakt me niet meer zo diep. Ik kan er objectief naar kijken en ik kan er voor kiezen hoe ik er mee om wil gaan. Wil ik er een punt van maken, of laat ik het varen? En het mooie is, doordat ik deze les nu geleerd heb én het heb geheeld, heb ik veel minder van dit soort situaties.
Wellicht is het voor jou ook interessant om eens na te gaan of er een rode draad te vinden is in je leven, iets dat steeds maar terugkeert waarvan je denkt ‘waarom heb ik dat nou weer’. Wellicht is het wel een les die je mag leren 🙂